Ás veces non fai falta ter moitos xoguetes para que os/as nenos/as se divirtan e aprendan, ademais de descubrir unha morea de cousas novas. Aquí na galescola témolo claro, e como tamén queremos que aprendan a utilizar os materiais de refugallo, fixemos unha caixa onde imos gardando todos os botes que atopamos pola casa ou na escola: botes grandes, con tapa, con rosca,…
.JPG)
A boneca
Seguimos xogando e aprendendo co noso corpo. E ademais a nosa boneca xa ten nome. Chámase Maruxa e xa é unha compañeira máis de xogos:
Entre todos/as estámola deixando moi guapa!
.JPG)
A boca O nariz e as pestanas Os zapatos
Cremos que a actividade non remata aquí. Maruxa vainos servir de eixo motivador doutras experiencias máis. A nosa proposta é que sexa outra “escusa” para levar a escola á casa, ou que a casa veña á escola. A idea é que cada neno/a a leve unha fin de semana e que logo, a través da axenda diaria, ou eles/as mesmos/as, nos conten que fixeron con Maruxa (se a levaron ao parque, se durmiron con ela, se a peitearon,…). Que vos parece?
Os títeres
O conto de Carapuchiña vermella é ideal para traballar as partes da cara, ademais de ser un clásico de moita acollida entre os/as máis cativos/as, sobretodo, se o contamos cun monicreque. A capacidade de atención foi exemplar!
.JPG)
A cara
Este “panel da cara” é unha ferramenta moi sinxela de facer e sérvenos como recurso para traballar durante todo o curso. As caras que fixeron os/as nenos/as foron moi graciosas: ollos tortos, bocas na fronte,… Temos que seguir traballando pero estamos no bo camiño.
.JPG)
.JPG)
As fotos
Ter as fotos pola aula provoca moita curiosidade aos/ás nenos/as.
.JPG)
Quen é este/a?
A silueta
Logo de facer a silueta, traballamos con diferentes materiais e técnicas para completar o debuxo do noso corpo. A verdade é que traballamos moito.
O traballo está sendo moi productivo e observamos os progresos que van facendo os/as nenos/as. Dende que comezamos a actividade observamos situacións na aula que nos provocan o sorriso e nos confirman que as aprendizaxes estanse interiorizando. Por exemplo, é moi habitual velos/as tocándose os ollos entre eles/as ou cando están xogando cos peluches nomear e tocar as partes de corpo.
MIRÁMONOS NO ESPELLO
A SILUETA
Despois de xogar no espello e de colocar as partes da cara, tocoulle o turno á silueta. Primeiro, unha mestra, para que os/as nenos/as a visen e non reixeitasen a actividade cando lles tocara a eles/as. A verdade é que aceptáronno moi ben para a súa corta idade.
A silueta de Patri A silueta de Sergio Decorando a silueta
A BONECA
Entre todos/as imos facer unha boneca para que sexa a nosa nova compañeira de xogos. Ummm…, pero a esta boneca fáltalle algo! Que será? Cada neno/a lévaa para a súa casa e coa axuda dos seus pais e nais deberán rematala.
Enchendo o corpo Enchendo as mans
Esta idea xurde pola necesidade de implicar ás familias e para que eles, dende a casa, lle dean continuidade ao traballo da escola. Dende aquí damos as grazas a todos os pais e nais pola súa colaboración e polo grado de implicación que estan a mostrar co noso traballo. Para mostra un botón:
O pelo de Xiana A roupa de Candela Os ollos de Noa
É unha proposta que xurde coa idea de involucrar ás familias na tarefa educativa dándolle continuidade ao traballo realizado na aula. O nome do noso primeiro Libro viaxeiro é: “Porque me chamo así?”
A primeira casa que visita é a dunha mestra, Isabel, que pon o listón moi alto. Na asemblea contóuselles aos/ás nenos/as que o libro viaxaría por todas as casas e que cada familia tería que contarnos porque elixiron ese nome para eles/as.
A actividade realízase sempre que chega o libro viaxeiro da casa dalgún/dalgunha neno/a. Este/a deberá contarnos con quen o fixo, cando e como, se o pasou ben,…
Estamos nos comezos pero a proposta tivo moi boa acollida entre ás familias e tomaron a iniciativa con moito interese.
Traballando o trazo
A través das sensacións táctiles pretendemos que os/as nenos/as comecen a desenvolver libremente diferentes trazos
Xogando coa auga
Nesta divertida experiencia, o máis decidido foi Xoán, que xogou sen parar baleirando todos os recipientes.
Resgado de papel
Unha das primeiras actividades de psicomotricidade fina que fixemos resultou moi satisfactoria, tanto pola capacidade dos nenos e nenas en resgar o papel como polo moito que disfrutaron co xogo proposto.
Explorando os arquivos da categoría 'Experiencias'.